Είναι καταστρεπτικές επιπλοκές της ακινησίας. Είναι πληγές. Βάθος: Δέρμα – υποδόριος ιστός περιτονίες – μύες – οστά.

Που παρατηρούνται: Στα προεξέχοντα σημεία, πτέρνες, γλουτούς, ιεροκοκκυγική χώρα, πλάγια της λεκάνης – ισχία, ράχη κλπ.
Πως δημιουργούνται: Είναι αποτελέσματα της παρατεταμένης πίεσης σε μια περιοχή και της στέρησης της αιμάτωσης της.

Παίζουν ρόλο:

• Eρεθισμός και μόλυνση στην περιοχή των ενέσεων, παρατεταμένη επαφή με υγρασία, ούρα και ακαθαρσίες.
• Πτωχή διατροφή.
• Εθισμένοι σε φάρμακα: Όταν λαμβάνουν μεγάλη δόση και είναι ακινητοποιημένοι για πολλές ώρες.
• Τα περισσότερα έλκη μπορεί να προληφθούν: Τα έλκη που αποκτώνται στο νοσοκομείο παριστούν το αποτέλεσμα ανεπαρκούς φροντίδας.

Η θεραπεία είναι δύσκολη και συνήθως παρατεταμένη, το βασικότερο όλων είναι η τομή, η παροχέτευση και η απομάκρυνση οποιουδήποτε φλεγμονώδους και νεκρωτικού ιστού. Πρέπει στον καθαρισμό μας να φθάνουμε μέχρι υγιείς ιστούς, θα χορηγήσουμε φάρμακα, ανάλογα με την περίπτωση.

Περαιτέρω πορεία: Ανάλογα με την περίπτωση και τα στάδια συστήνονται τοπικά  αντισηπτικά, ειδικές αλοιφές, διάφορα επιθέματα (Βαζελινούχες γάζες, ενεργός άνθρακας, άργυρος, υδροκολλοειδή κλπ). Πολλά έλκη επουλώνονται αυτόματα με όλα τα ανωτέρα. Μερικά όμως πολύ βαθιά έλκη μπορεί να απαιτήσουν χειρουργικό κλείσιμο, μερικές φορές μετά απο αφαίρεση του κάτωθεν του έλκους μολυσμένου οστού.

Η χειρουργική σύγκλειση σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι εύκολη ή να απαιτεί δύσκολες πλαστικές επεμβάσεις.

Πρόληψη: Συχνή αλλαγή θέσης υποστήριξη ευαίσθητων σημείων (μαξιλάρια, κουλούρα, αερόστρωμα, υγιεινή, καθαριότητα κατακεκλιμένων ατόμων.

Παράγοντες που μειώνουν την σύνθεση κολλαγόνου αυξάνουν την πιθανότητα κατακλίσεων:

• Νηστεία
• Στεροειδή
• Φλεγμονή
• Σχετιζόμενες βλάβες - πολλαπλές
• Υποξία (πχ αναιμία, πνευμονοπάθεια)
• Βλάβη από ακτινοβολία - ΧΜΘ
• Ουρολοίμωξη
• Διαβήτης
• Προχωρημένη ηλικία
• Μεγάλη βλάβη ιστών μετά εγχείρηση
• Αγγειοπάθεια (Προσοχή, πιθανόν αρχόμενη γάγγραινα)